klaar voor de start na kluszomer

De matjes en kussens liggen klaar!Na een zomer klussen is het zo ver: mijn nieuwe werkruimte is zo goed als klaar. De matjes en kussens liggen op hun plek. Het wachten is alleen nog maar op jou.

Bijvoorbeeld voor een achtweekse aandachttraining (mindfulness/mbsr, naar Jon Kabat-Zinn), die je helpt stress de baas te worden en de balans in je leven te hervinden. Op maandagavond 21 september gaat de training van start (data en tijden). Op donderdagavond 8 oktober start ook een Duitstalige training.

Je kunt ook aanschuiven – zonder aanmelding vooraf – tijdens de open meditatie, woensdagochtend van 06:00 tot 06:45 en vrijdagavond van 19:30 tot 20:15. Kijk even in de agenda voor de data.

Of, je kunt meedoen aan de training ‘beginnen met mediteren’ en de beginnerscursus mindfulnessyoga.

Centrum Mara is klaar voor de start. Ik verheug me op je komst!

De matjes en kussen liggen klaar!

Vijftien manieren om gegarandeerd ongelukkig te blijven

je ongelukkig voelen als aangeleerde vaardigheidGeluk is een vaardigheid die je kunt leren, geen aangeboren afwijking. Dat is de belangrijkste bevinding van de tamelijk nieuwe ‘gelukswetenschap’, de positieve psychologie.

Ben je pas écht gelukkig als je in een villa woont met drie sportbolides op de oprijlaan? Mis. Hoe gelukkig je bent, hangt voor slechts 10% af van je leefomstandigheden, inclusief het bedrag op je bankrekening.

Maar liefst 50% van je geluk wordt bepaald door je genen en je vroege jeugd. De resterende 40% van je geluksniveau heb je zelf in de hand. Dat klinkt goed: bijna de helft van je geluk kun je zelf ‘maken’.

Als je het zo bekijkt, is het eigenlijk een raadsel waarom we niet allemaal een flink stuk – zo ongeveer 40% – gelukkiger zijn. Het venijn zit hem in m’n openingszinnetje: ‘geluk is een vaardigheid die je kunt leren’. De andere kant van die medaille is, dat ongeluk óók een vaardigheid is die je kunt leren.

Sterker nog, je ongelukkig voelen, dat hebben we met z’n allen tot een ware kunstvorm verheven. Kijk maar eens naar de onderstaande lijst van Kristina Reftel. Je herkent vast wel een paar van deze vaardigheden, die je misschien al een leven lang beoefent.

Vijftien manieren om gegarandeerd ongelukkig te blijven

  1. Verwacht dat anderen je gelukkig maken.
  2. Wat er ook gebeurt, geef anderen altijd de schuld.
  3. Zeg zo vaak je kunt: ‘had ik maar…’ en ‘was ik maar…’.
  4. Vergelijk jezelf voortdurend met anderen.
  5. Blijf altijd serieus.
  6. Probeer het iedereen naar de zin te maken.
  7. Zeg nooit ‘nee’.
  8. Help anderen, maar accepteer zelf geen hulp.
  9. Beschouw je eigen behoeften en verlangens als volstrekt onbelangrijk.
  10. Wimpel ieder compliment rigoureus af.
  11. Bevestig en versterk alle kritiek die je krijgt.
  12. Deel nooit je gevoelens met anderen.
  13. Verander nooit.
  14. Ga voor niets minder dan absolute perfectie.
  15. Leef voortdurend in het verleden of de toekomst.

(naar: Christina Reftel, Ich habe nach dir gewonnen)

 je ongelukkig voelen als aangeleerde vaardigheid

 

Geluksrecept fruitsoep

gelukseten fruitsoepFruitsoep is echt gelukseten. Ik vind het heerlijk, en mijn kinderen ook. Dat laatste is een uitermate belangrijke voorwaarde voor geluksvoedsel. Als de kinderen iets lekker vinden, dan eten ze zonder te zeuren en kan ook ik in alle rust genieten (alhoewel er altijd wel weer één fruitsoort in de soep drijft die één van de drie vandaag toevallig niet lust; morgen kan dat weer volkomen anders zijn).

Het recept voor fruitsoep? Heel eenvoudig: fruit! Veel, en veel verschillende soorten. Wassen, schillen en in kleine stukjes snijden. Voor de originele oerfruitsoep pers je dan ook nog enkele sinaasappels en giet je het sap door het fruit, anders is het wel erg droge soep. Naar smaak kaneel toevoegen en klaar.

Verder kun je naar hartenlust combineren. Bijvoorbeeld met yoghurt en muesli bij het ontbijt, met ijs of quark als toetje.

Geniet ze!

geluksrecept voor fruitsoep recept voor geluk

Geluksmanifest

Op weg naar geluk met het GeluksmanifestEen jaar of tien geleden vond er in het Engelse stadje Slough een interessant sociaal experiment plaats: making Slough happy. Zes geluksspecialisten lieten drie maanden lang een heel pakket geluksoefeningen los op een groep inwoners.

Het resultaat: Slough werd een stuk gelukkiger… en de basis was verdacht simpel. Alle deelnemers ondertekenden een Geluksmanifest. Zonder uitzondering hadden ze er positieve ervaringen mee en vonden dat het manifest uitsluitend positieve gevolgen had. Een deelnemer: “Sinds ik het Geluksmanifest volg, is het leven zo vol en boeiend dat ik me nauwelijks kan herinneren hoe ik mijn tijd vroeger besteedde”.

En het Geluksmanifest zelf? De tien punten lijken zo eenvoudig, dat ik het zelf ook maar eens een paar maanden ga uitproberen. Het vergt alleen maar eventjes het veranderen van een paar diepgewortelde gewoonten. Mooie uitdaging, toch?

En hier is dan…

Het Geluksmanifest

  1. Zet je lichaam aan het werk | Doe drie keer per week een halfuurtje lichaamsbeweging
  2. Tel je zegeningen | Bedenk aan het einde van de dag ten minste vijf dingen waar je dankbaar voor bent.
  3. Maakt tijd voor een gesprek | Praat iedere week minimaal een uur aaneengesloten met je partner of beste vriend(in).
  4. Verzorg een plant | Al is het maar een kamerplantje in de vensterbank, houd hem in leven!
  5. Kijk de helft minder televisie | [Arjen: of, halveer je social-media-schermtijd]
  6. Glimlach | Of zeg hallo tegen iemand die je niet kent.
  7. Bel met een vriend | Die je al langere tijd niet hebt gesproken, en maak een afspraak om elkaar weer eens te zien.
  8. Lach hardop | Minstens één keer per dag.
  9. Verwen jezelf |Iedere dag, en neem de tijd om ervan te genieten.
  10. Wees aardig | Doe elke dag iets goeds voor iemand.

(uit: how to be happy van Liz Hoggard)

Mediteervader

Nieuw werk, een nieuwe rol. Voor mij is het best even wennen om mijzelf nu mindfulnesstrainer te noemen. Voor mijn kinderen is dat ondertussen gesneden koek: ´Waar is papa?’ – ‘O, die mag je even niet storen, die zit op zijn kussentje te oefenen.’

Vroeger was ik aan het werk. Nu zit ik op m’n kussentje. Als bewijs dat mijn nieuwe rol voor het thuisfront al helemaal normaal is, kreeg ik een paar weken geleden deze tekening voor vaderdag.

Ik ben een mediteervader. Het is maar dat ik het weet.

Mediteren vaderdag

pijn en fijn van het Mediteren

In mijn zoektocht naar leegte ben ik gaan mediteren. Ik lees niet alleen meer over mediteren – wat ik blij vlagen al tientallen jaren doe – maar ik ga sinds een paar maanden zitten en ‘ben’. Voor een atheïstische rationalist een hele stap.

pijn en fijn van het mediterenVeel verwachtte ik er eerlijk gezegd niet van. Immers, hoe kan dat beetje stilzitten nou een positief effect hebben? Hoe moeilijk kan dat zijn? Ik zit toch ook uren stil voor de televisie waarbij alleen mijn bier-en-chips-arm beweegt?

Ik kan je meteen verklappen: dat viel even vies tegen. Vanaf de eerste seconde stilzitten deed alles pijn en schreeuwde mijn lichaam om beweging. Langer dan een paar minuten hield ik het de eerste weken met geen mogelijkheid vol. Pas na een maand kon ik een minuut of tien stilzitten.

De pijn was – en is nog steeds – het hevigst in mijn rug ter hoogte van mijn schouderbladen. Alsof mijn hele rug uiteengereten werd. Pijn die mij dwong te bewegen, anders zou ik uitelkaar vallen, kapot gaan, barsten.

pijn en fijn van het mediterenDie pijn, en daarmee het mediteren zelf, had echter onverwachte effecten. Mediteren is, zei mijn eerste meditatiegids, het tegengestelde van impulsief reageren op signalen van lichaam of geest. Ofwel: de pijn observeren en ondertussen onbeweeglijk blijven. Ofwel, als het écht niet anders kan: heel bewust van houding veranderen.

De eerste weken van mijn meditatieve bestaan bestond echter uit één grote impulsieve beweging. Maar de pijn bleef. Toen, beetje bij beetje, lukte het om van onbewust en onmiddellijk toegeven aan al die lichamelijke impulsen, heel langzaam en bewust van houding te veranderen. Maar de pijn bleef.

Nu, na ruim vier maanden mediteren, is de pijn meestal dragelijk. Of kan ik er gewoonweg beter mee omgaan? Ondertussen geniet ik echt van mijn twintig tot dertig minuten dagelijkse meditatie. De pijn hoort daar bij en stoort lang niet zo erg meer als eerst. De pijn is zelfs een maatje dat mij helpt om ‘in het moment’ te blijven.

pijn en fijn van het mediterenEn de onverwachte effecten? Sinds mijn eerste ‘zitsessie’ heb ik geen enkele paracetamol meer geslikt! Let wel, voor die tijd was ik mij nauwelijks bewust van een trend van jaren: steeds vaker hoofdpijn en steeds sneller en vaker grijpen naar het stripje paracetamol. Vorig jaar slikte ik wekelijks minstens een stripje van tien weg. De hoofdpijn, waar ik mee opstond, ging ondanks alle pillen vaak pas in de loop van de middag weg.

Door die rugpijn tijdens mijn eerste keer mediteren bedacht ik mij zomaar uit het niets dat ik geen paracetamol meer nodig heb. Ondanks de rugpijn bleef ik immers – zij het beweeglijk – stilzitten. Sinds dat inzicht liggen er nog een paar ongeopende pakjes paracetamol langzaam te vergaan in de kast.

De eerste paar weken had ik nog veel hoofdpijn, maar die is nu vrijwel helemaal weg. En als ik ‘s ochtends toch wakker wordt met hoofdpijn, dan is die na een kwartiertje rekken en strekken meestal wel verdwenen. Toegegeven, de eerste weken heb ik meerdere keren op het punt gestaan om toch maar – voor deze ene keer – een pilletje te nemen. Niet gedaan! Gek genoeg was de pijn dan in de loop van de ochtend al weg, vroeger dan voorheen met vier paracetamol.

Interessant, toch? Eerst had ik geen pijn- en pillenprobleem. Althans, ik was mij daar niet van bewust. Door het mediteren ontdekte ik mijn ‘probleem’. Tegelijkertijd verdween het probleem binnen een paar weken vanzelf. Dit paracetamol-effect was voor mij al zo ingrijpend en motiveerde mij om ondanks de blijvende rugpijn het mediteren door te zetten.

Maar er zijn meer positieve effecten. In een volgend blogje.

zitplek

[gebaseerd op een dagboekfragment van een enige tijd geleden]

moeders mooiste Moederdag (geluksdagboek – dag 4)

Zaterdagmorgen. De aanhangwagen vol tuinaarde leegscheppen. Er komt een warme damp uit de hoop aarde die mijn handen kust en ruikt naar koeienmest. Dat is een geur met fijne associaties van zomer, vakantie en grootouderlijke boerderij. En dat ondanks opkomende misselijkheid.

zelfgemaakte moederdagcadeaus

Zondagmorgen. De blijdschap van de kinderen over moederdag, over de cadeautjes die ze met veel liefde op school hebben geknutseld, met maar een beetje hulp – echt waar – van de juf. Dat is het wel zo’n beetje. Mijn tegenstribbelende lijf leefde mij. Ikzelf was er nauwelijks bij. Helaas.

dampende tuinaarde

[Een geluksdagboek bijhouden was huiswerk voor de mbsr/mindfulness-training, die ik afgelopen voorjaar volgde.]

Regenboog met Theedampen (geluksdagboek – dag 3)

Tegelijk met de vervroegde herintreding van de herfst(depressie) schoot ook de stress er vrijdag flink in door allerlei vervelende administratieve klussen, de belastingaangifte en werkstrubbelingen. Ik werd geleefd en iedere vorm van geluk was ver te zoeken.

GeluksregenboogIn de loop van de dag maakte ik mij dan ook zorgen over het geluksmoment. Zo kon ik mijn huiswerk – schrijf een week lang iedere dag je geluksmoment op – natuurlijk niet maken. Pas ’s avonds besprong het geluk – in de vorm van een klein, maar daardoor niet minder waardevol moment – me dan toch nog onverwachts.

De jongens lagen net op bed. Ik kwam langs voor de avondkus en het traditionele gordijnensluiten. En daar was ‘ie: een schitterende regenboog. Helemaal vol en rond met een pot goud ófwel zo ongeveer bij de supermarkt, ófwel in het park. Tja, op de foto stelt het niets voor, maar je had hem in het echt moeten zien!

Snel de jongens uit bed en op de vensterbank gezet. Twee van die warme en al slaperige lichaampjes drukken tegen mij aan en kijken hun ogen uit. Vol verbazing. ‘Paars… geel, nee oranje. Rood…’ Zo staan we een hele tijd op de grens van zon en regen, van donker en kleurig licht.

Even later geniet ik in alle rust van een kop thee. Diezelfde lage zon die voor die mooie regenboog zorgde, schijnt nu door de hete damp die lijzig uit mijn kopje omhoog kringelt. Plotseling voel ik hoe de spanning door mijn lijf giert en hoe die nu langzaam, o zo langzaam, begint weg te ebben.

Waarom heb ik overdag niet af en toe drie minuten de tijd genomen om thee te drinken? Écht thee te drinken?

[Een geluksdagboek bijhouden was huiswerk voor de mbsr/mindfulness-training, die ik afgelopen voorjaar volgde.]

Kastje kijken in de kast | tip voor écht vrije tijd

Televisiekijken in de kastVandaag precies een halfjaar geleden is onze televisie verhuisd van de woonkamer naar de kledingkast.

Vroeger was een huisaltaar heel normaal, net als in veel andere culturen nu. Een centrale plaats in huis met een beeld, kaars, wierook, of bloemen. Een plek voor bezinning en rust.

Ook de westerse mens – vermeend hoogtepunt van sociale, economische en intellectuele evolutie – heeft een altaar. Prominent aanwezig. Hoe groter hoe beter. Breedbeeld en HD.

Altaar voor een dwingeland

Onze heer Televisie
U geniet de hoogste prioriteit
U staat altijd aan, volume op tien
Belangrijker dan een goed gesprek of quality time

Geef ons heden ons dagelijkse portie commercials
En leidt ons van sitcom tot cliffhanger
Opdat wij blijven kijken, want aan u behoort onze vrije tijd
Al onze vrije tijd, tot in eeuwigheid

Op de bank neerploffen voor het altaar, afstandsbediening in de hand, is zo uitnodigend, zo verleidelijk, zo gemakkelijk.

Zo dwingend.

Uit zelfbescherming staat onze televisie nu al een halfjaar in de kledingkast op de eerste verdieping. We kijken nog steeds televisie. Niet meer als automatisme, maar als een bewuste keuze.

We kijken wel veel minder en nemen meer tijd voor onszelf, voor elkaar. ’s Avonds in alle rust, de kinderen op bed, genieten we samen van een kopje thee. Of – heel radicaal – we praten gewoon met elkaar, zonder dat onze ogen en aandacht aan dat vermaledijde verlokkelijke altaar vastgekleefd zitten.

Experiment geslaagd. We kunnen het iedereen aanraden. Kastje kijken in de kast.

De televisie naar de kast verbannen, gaat dat je te ver? Leg dan, als tussenvorm, de afstandsbediening eens een in de keukenla. Dan moet je eerst naar de keuken lopen voordat je televisie kunt kijken. Grotere kans dat je bewust besluit om televisie te kijken.

Of om dat niet te doen en te genieten van vrije tijd, écht vrije tijd.

televisiekijken in de kast