Categoriearchief: eten en drinken

Geluksrecept fruitsoep

gelukseten fruitsoepFruitsoep is echt gelukseten. Ik vind het heerlijk, en mijn kinderen ook. Dat laatste is een uitermate belangrijke voorwaarde voor geluksvoedsel. Als de kinderen iets lekker vinden, dan eten ze zonder te zeuren en kan ook ik in alle rust genieten (alhoewel er altijd wel weer één fruitsoort in de soep drijft die één van de drie vandaag toevallig niet lust; morgen kan dat weer volkomen anders zijn).

Het recept voor fruitsoep? Heel eenvoudig: fruit! Veel, en veel verschillende soorten. Wassen, schillen en in kleine stukjes snijden. Voor de originele oerfruitsoep pers je dan ook nog enkele sinaasappels en giet je het sap door het fruit, anders is het wel erg droge soep. Naar smaak kaneel toevoegen en klaar.

Verder kun je naar hartenlust combineren. Bijvoorbeeld met yoghurt en muesli bij het ontbijt, met ijs of quark als toetje.

Geniet ze!

geluksrecept voor fruitsoep recept voor geluk

de Croissantbezuiniging

Je kent het wel, je raakt gesetteld. Huisje, boompje, beestje… eh, drie kinderen. Met iedere nieuwe stap op de carrièreladder neemt het inkomen toe. Tegelijkertijd verdwijnt vrije tijd als sneeuw voor de zon. Met té veel geld en té weinig tijd neemt vervolgens de buikomvang gestaag toe, net als het uitgavenpatroon. Dat suddert zo door, tot je denkt: kan ik misschien wat minder gaan werken?

De croissantbezuiniging: zelf lekkere bolletjes bakkenGrote Schrik! Dat kan dus niet! We geven per maand anderhalf keer zo veel uit als ik dacht. Twee keer zo veel als een paar jaar geleden. Geld moet rollen, maar zo rolt het wel heel snel in een diep, zwart gat.

Waar blijft al dat geld? Een deel van de extra uitgaven is makkelijk te achterhalen: etentje hier, boekje daar, weekendje weg… De rest is spoorloos verdwenen. Pas na urenlang speurwerk in de afschriften van het afgelopen jaar blijkt in welk zwarte gaten het verdwijnt.

Als ik al nauwelijks weet waar m’n geld verdwijnt, dan zijn al die uitgaven vast veel minder noodzakelijk dan ik denk. Impulsaankopen met dank aan al die geniepige maar alomtegenwoordige verkoopverleiders. Het resultaat – afgezien van een veel te grote inkomensafhankelijkheid – is dat ons huis steeds kleiner wordt.

Bezuinigingsexperiment 
Een jaar lang rigoureus in onze uitgaven schrappen. Dan merken we vanzelf wel wat we écht missen. Na een uurtje stoeien met een spreadsheet heb ik – op papier – onze maandelijkse uitgaven met ruim een derde naar beneden getoverd. Dit gaat vér voorbij de kaasschaafmethode!

De croissantbezuiniging: zelf lekkere bolletjes bakken

Het eerste wat er uit gaat zijn de weekendcroissants. Zaterdag en zondag haalden we tot voor kort een overheerlijk assorti croissantjes, kaasbroodjes, mueslibollen… Kassa, toch zo’n euro of zestien per weekend. Zeventig euro per maand. Ruim achthonderd euro per jaar.

Is dat nodig? Nee. Er is een alternatief: zelf bolletjes bakken. Kaasbolletjes, bolletjes met pitjes, bolletjes met een eetlepeltje chocoladepasta van binnen… Kost nog geen euro per weekend, maar vergt wel enige tijd en aandacht op de vroege zondagmorgen…

Wacht, dat is juist goed. Mindfulle mueslibollen! De kinderen versieren hun eigen bolletjes en kijken hoe ze in de oven transformeren van deegklont tot puur genieten.

De croissantbezuiniging: zelf lekkere bolletjes bakken

[Nu, in het eerste halfjaar van het bezuinigingsexperiment, hebben we onze uitgaven al met 30% teruggebracht. Missen we veel? Kost het veel moeite. Nee, eigenlijk niet.] 

 

 

 

 

 

koken met Aandacht

Na het koffie-experiment stond het afgelopen weekend in het teken van vast voedsel. Koken komt meestal neer op één van vijf standaardmaaltijden: (1) pasta met rode saus (2) aardappels-groente-vleesje (3) patat-broccoli-vissticks (4) aardappel-anders (5) groentetaart.

Koken heeft een lage prioriteit, zo veel mag wel duidelijk zijn. Snel tijd voor slow food. Vergezeld van een flinke stofwolk trek ik een kookboek uit de kast en ben ik aan het experimenteren geslagen.

pizza

Ondanks uren van plezierig werk – inclusief nog nagenietend een gigantische keukentroep opruimen–zag het resultaat van het harde werken er héél anders uit dan de kunststukjes van de professionele koks.

salade

Koken vergt duidelijk oefening. Dat geeft niet, want wat extra aandacht aan het koken werkt: de kinderen aten een weekend lang met slechts een fractie van het normale groentegezeur. Een zelf belegde fantasiepizza of pasta zónder rode saus maakt duidelijk hongerig. Kinderen blij, papa en mama blij. En het eten was nog lekker ook.

koekjes

zelfgebakken brood

kopje Koffie met Aandacht

Koffie drink ik altijd even snel multitaskend tussendoor. Meestal proef ik er dan niets van; het kopje is leeg voordat ik er erg in heb. Soms vergeet ik te drinken door al het e-mail- en telefoongeweld. Later vind ik dan een bitterkoude bak die zelfs de ficus niet meer lust.

Op zoek naar leegte heb ik – geïnspireerd door de folder van een koffiewinkel – mijn oude vakantiecafetière maar eens uit de kelder opgediept. Ik trakteer mezelf op een zak Supremo Blue Nile uit Ethiopië en verzamel noest alle benodigde koffiezetparafernalia.

koffie met aandacht

Het is een heel ritueel, dat singletasking koffiezetten. De cafetière moet goed warm zijn, anders koelt de koffie te snel af. Verder moet exact de juiste hoeveelheid koffie met exact de juiste maling de cafetière in. Maar ja, wat is exact goed? “Dat hangt van de koffie af” is alles wat het foldertje daarover weet te zeggen.

Als eerste poging besluit ik drie eetlepels koffiebonen drie seconden te malen. Vervolgens gaan de koffiebonen samen met water dat een minuutje van de kook is. De ideale temperatuur ligt immers tussen de 90 en de 96 graden, orakelt de folder. Daarna goed roeren en drie minuten laten staan.

Het is zo ver. De koffie gaat dampend in het voorverwarmde kopje. De geur is aangenaam, maar een tikkeltje wrang. De smaak ook… toch te veel bonen? Ik herhaal het hele proces, maar nu met twee eetlepels en twee minuten trekken. Beter: geurig, maar zonder bittere bijsmaak. Toch heeft die koffie de belofte in zich om nog wat voller, nog wat robuuster te zijn – zonder wrangheid. Wat wil die koffie van me? Meer bonen of langer trekken?

koffie met aandacht

Morgen ga ik verder met experimenteren. Nu eerst genieten van een heerlijke kop koffie zonder suiker, zonder melk en zonder e-mail.

[Dit dagboekfragment heb ik ruim een jaar geleden geschreven. Ondertussen geniet ik iedere morgen van een kopje koffie met aandacht. En meestal blijft het bij dat ene kopje, in plaats van de voorheen gebruikelijke vier, vijf of zes.]