Categoriearchief: mediteren

klaar voor de start na kluszomer

De matjes en kussens liggen klaar!Na een zomer klussen is het zo ver: mijn nieuwe werkruimte is zo goed als klaar. De matjes en kussens liggen op hun plek. Het wachten is alleen nog maar op jou.

Bijvoorbeeld voor een achtweekse aandachttraining (mindfulness/mbsr, naar Jon Kabat-Zinn), die je helpt stress de baas te worden en de balans in je leven te hervinden. Op maandagavond 21 september gaat de training van start (data en tijden). Op donderdagavond 8 oktober start ook een Duitstalige training.

Je kunt ook aanschuiven – zonder aanmelding vooraf – tijdens de open meditatie, woensdagochtend van 06:00 tot 06:45 en vrijdagavond van 19:30 tot 20:15. Kijk even in de agenda voor de data.

Of, je kunt meedoen aan de training ‘beginnen met mediteren’ en de beginnerscursus mindfulnessyoga.

Centrum Mara is klaar voor de start. Ik verheug me op je komst!

De matjes en kussen liggen klaar!

pijn en fijn van het Mediteren

In mijn zoektocht naar leegte ben ik gaan mediteren. Ik lees niet alleen meer over mediteren – wat ik blij vlagen al tientallen jaren doe – maar ik ga sinds een paar maanden zitten en ‘ben’. Voor een atheïstische rationalist een hele stap.

pijn en fijn van het mediterenVeel verwachtte ik er eerlijk gezegd niet van. Immers, hoe kan dat beetje stilzitten nou een positief effect hebben? Hoe moeilijk kan dat zijn? Ik zit toch ook uren stil voor de televisie waarbij alleen mijn bier-en-chips-arm beweegt?

Ik kan je meteen verklappen: dat viel even vies tegen. Vanaf de eerste seconde stilzitten deed alles pijn en schreeuwde mijn lichaam om beweging. Langer dan een paar minuten hield ik het de eerste weken met geen mogelijkheid vol. Pas na een maand kon ik een minuut of tien stilzitten.

De pijn was – en is nog steeds – het hevigst in mijn rug ter hoogte van mijn schouderbladen. Alsof mijn hele rug uiteengereten werd. Pijn die mij dwong te bewegen, anders zou ik uitelkaar vallen, kapot gaan, barsten.

pijn en fijn van het mediterenDie pijn, en daarmee het mediteren zelf, had echter onverwachte effecten. Mediteren is, zei mijn eerste meditatiegids, het tegengestelde van impulsief reageren op signalen van lichaam of geest. Ofwel: de pijn observeren en ondertussen onbeweeglijk blijven. Ofwel, als het écht niet anders kan: heel bewust van houding veranderen.

De eerste weken van mijn meditatieve bestaan bestond echter uit één grote impulsieve beweging. Maar de pijn bleef. Toen, beetje bij beetje, lukte het om van onbewust en onmiddellijk toegeven aan al die lichamelijke impulsen, heel langzaam en bewust van houding te veranderen. Maar de pijn bleef.

Nu, na ruim vier maanden mediteren, is de pijn meestal dragelijk. Of kan ik er gewoonweg beter mee omgaan? Ondertussen geniet ik echt van mijn twintig tot dertig minuten dagelijkse meditatie. De pijn hoort daar bij en stoort lang niet zo erg meer als eerst. De pijn is zelfs een maatje dat mij helpt om ‘in het moment’ te blijven.

pijn en fijn van het mediterenEn de onverwachte effecten? Sinds mijn eerste ‘zitsessie’ heb ik geen enkele paracetamol meer geslikt! Let wel, voor die tijd was ik mij nauwelijks bewust van een trend van jaren: steeds vaker hoofdpijn en steeds sneller en vaker grijpen naar het stripje paracetamol. Vorig jaar slikte ik wekelijks minstens een stripje van tien weg. De hoofdpijn, waar ik mee opstond, ging ondanks alle pillen vaak pas in de loop van de middag weg.

Door die rugpijn tijdens mijn eerste keer mediteren bedacht ik mij zomaar uit het niets dat ik geen paracetamol meer nodig heb. Ondanks de rugpijn bleef ik immers – zij het beweeglijk – stilzitten. Sinds dat inzicht liggen er nog een paar ongeopende pakjes paracetamol langzaam te vergaan in de kast.

De eerste paar weken had ik nog veel hoofdpijn, maar die is nu vrijwel helemaal weg. En als ik ‘s ochtends toch wakker wordt met hoofdpijn, dan is die na een kwartiertje rekken en strekken meestal wel verdwenen. Toegegeven, de eerste weken heb ik meerdere keren op het punt gestaan om toch maar – voor deze ene keer – een pilletje te nemen. Niet gedaan! Gek genoeg was de pijn dan in de loop van de ochtend al weg, vroeger dan voorheen met vier paracetamol.

Interessant, toch? Eerst had ik geen pijn- en pillenprobleem. Althans, ik was mij daar niet van bewust. Door het mediteren ontdekte ik mijn ‘probleem’. Tegelijkertijd verdween het probleem binnen een paar weken vanzelf. Dit paracetamol-effect was voor mij al zo ingrijpend en motiveerde mij om ondanks de blijvende rugpijn het mediteren door te zetten.

Maar er zijn meer positieve effecten. In een volgend blogje.

zitplek

[gebaseerd op een dagboekfragment van een enige tijd geleden]

zitten als je zit…

… zo eenvoudig is het.

Zijn vrienden vroegen hem: Hoe kun je toch altijd zo rustig en gelukkig zijn, ondanks je vele bezigheden? De man keek zijn vrienden aan. Het zit zo, zei de man:

Als ik zit, dan zit ik.
Als ik sta, dan sta ik.
Als ik loop, dan loop ik.
En als ik eet, dan eet ik.

zitten als je zit, zo eenvoudig is het

Zijn vrienden keken hem ongeduldig aan: maar dat doen wij toch ook! De man glimlachte en herhaalde:

Als ik zit, dan zit ik.
Als ik sta, dan sta ik.
Als ik loop, dan loop ik.
En als ik eet, dan eet ik.

Weer vielen zijn vrienden hem in de rede. Dat doen wij ook! Dat doen wij ook!
Nee, zei de man. Hij keek zijn vrienden aan met een geduldige glimlach en zei:

Als jullie zitten, dan staan jullie al.
Als jullie staan, dan lopen jullie al.
En als jullie lopen, dan zijn jullie er al.

Dit verhaal doet in ontelbaar veel vormen de ronde en wordt vaak toegeschreven aan een Zen-monnik. Dit is mijn variant. De foto is een uitsnede van een foto van Moyan Brenn.

de Muis – ontspanverhaal voor een ontspannen 2015

de Muis, ontspanverhaalMijn dochter van zeven hoopt dat iedereen ontspannen is en heeft daarvoor ‘de Muis’ geschreven, een ontspanverhaal. Je kunt het downloaden (mp3), voorgelezen door de auteur zelf, of het hieronder afspelen.

Iedereen ontspannen, ik vind dat een mooie gedachte. Vandaar mijn nieuwjaarswens voor jou: een heel ontspannen 2015!

 

 

De tekst van ‘de Muis’ kun je nalezen in het originele (en heel origineel geschreven) manuscript.

ontspanverhaal4

 

 

ontspanverhaal1

 

 

ontspanverhaal2

 

ontspanverhaal3

 

 

De trein als zen-meester

de trein als zen-meesterReizen met de trein biedt ruim gelegenheid om tot zelfinzicht te komen. Vertraging en gemiste aansluitingen zijn schering en inslag. Mij daar druk om maken, heeft natuurlijk geen enkele zin. Maar vaak doe ik dat toch. Zonde van mijn tijd. Zonde van mijn humeur.

Maar het kan erger. Een paar weken geleden had ik weer eens vertraging. Om mijn aansluitende trein te halen, had ik geen tijd om uit te checken bij de NS en weer in te checken bij Arriva.

In de trein ging ik meteen naar de conducteur om dit te melden. Die bleek helaas zo rechtlijnig als een spoorstaaf en schreef zonder aarzelen een boete uit… O nee, toch niet, dat zag ik verkeerd. De conducteur bleek namelijk helemaal geen conducteur te zijn, maar een ‘medewerker Service en Controle’ die mij tamelijk dwingend uitnodigde om een ‘wettelijke verhoging’ te voldoen.

Zo zie je maar hoe een argeloze reiziger zich kan vergissen. Toch voelt die 35 euro wettelijke verhoging als een volkomen onterechte boete, en voelde ik mij meer als crimineel dan als trouwe treinklant behandeld.

Daar heb ik mij even flink over drukgemaakt… maar wacht… het is een oefening, een reismeditatie. De trein als zen-meester, de combinatie van klantvriendelijkheid en ov-chipkaart als raadsel, als koan. Om die te onderzoeken, heb ik een klacht aan Arriva gestuurd. Misschien kan de Meester mij in het antwoord tot verlichting brengen. Spannend.

Hieronder mijn brief aan Arriva.

de trein als zen-meester

Beste Arriva-medewerker,

Station Zwolle, vrijdag 7 november, 19:17
De trein vanuit Amsterdam rijdt zoals gewoonlijk vertraagd het station in. Gelukkig zie ik de trein naar Emmen nog op het perron staan. Ik sprint de trein uit – noodtrap op, noodtrap af – naar perron 15 en breek daarbij mijn persoonlijke snelheidsrecord. Gelukkig, de trein staat er nog steeds. Ik check uit bij de NS en ik check in bij u. Als ik bij de trein ben, schuiven de deuren dicht en moet ik wachten op de volgende trein. Dankzij de ‘paaltjesdans’ heb ik mijn aansluiting gemist. Niet voor het eerst, overigens.

de trein als zen-meester

Station Zwolle, vrijdag 21 november, 19:19
De trein vanuit Amsterdam rijdt zoals gewoonlijk vertraagd het station in. Gelukkig zie ik de trein naar Emmen nog op het perron staan. Ik sprint de trein uit – noodtrap op, noodtrap af – naar perron 15 en verbrijzel daarbij mijn persoonlijke snelheidsrecord van twee weken eerder. Gelukkig, de trein staat er nog steeds… maar het fluitje klinkt al. Ik ren de overstappaaltjes voorbij en haal de trein op de laatste halve seconde.

Trein Zwolle – Coevorden: 35 euro boete
Een kostbare zaak, zo bleek. In de trein ging ik zo snel mogelijk naar de conducteur om te melden dat ik geen tijd had om uit en weer in te checken. Het resultaat: een extra duur treinkaartje, 35 euro boete en het roemruchte zinnetje “u bent niet verplicht tot antwoorden”. In één klap van klant naar crimineel.

Palendans
Ik had, volgens de conducteur, tijd genoeg om mijn OV-chipkaart tegen de paal van de NS te houden, te wachten tot die groen licht geeft, vervolgens de OV-chipkaart tegen de paal van Arriva te houden, hier nog wat langer te wachten tot de bedrieglijk opgewekte piep klinkt. Maar goed, die tijd had ik – net als twee weken eerder – dus niet.

de trein als zen-meester

Géén geld terug bij vertraging
De conducteur, een potige kerel, vond het onterecht dat ik door een vertraging van de NS niet wilde betalen voor mijn rit met Arriva. Ook dat is onzin. Ik betaal graag, maar door het tijdrovende gedoe met die paaltjes is dat niet altijd even gemakkelijk. Waar nog bij komt, dat ik door mijn trein te missen ook mijn bus mis en een vol uur later thuis ben. Geld terug bij vertraging? Daar heb ik als klant natuurlijk geen recht op. Arriva wijst dan met een beschuldigende vinger naar de NS: ‘Wij gaan natuurlijk niet opdraaien voor vertraging van de ander’. Omgekeerd precies hetzelfde.

Criminele boete
Ik had aantoonbaar geen tijd om uit te checken en in te checken (dat kunnen jullie vast wel nakijken in mijn OV-chiphistorie van 7 en 21 november) en ben daar vervolgens de dupe van. Ik ben treinklant en wat maakt het mij uit of ik in een trein van de NS of van Arriva zit? Ik mag toch verwachten dat aansluitingen, zoals ze in de reisplanner staan, haalbaar zijn? Dat Arriva en NS daar samen voor zorgen?

Dat ik in deze situatie bijna 45 euro moet betalen voor een ritje dat mij anders (met 40% korting) een paar euro kost, vind ik volstrekt onredelijk. Zeker omdat ik daarbij ook nog eens als crimineel behandeld wordt. Vandaar mijn verzoek tot restitutie van het boetebedrag.

 [wordt vervolgd]

je Apenbrein de baas met meditatie

Ook jij hebt een apenbrein! In dit filmpje van Mingyur Rinpoche leer je in goed vijf minuten waarom mediteren goed voor je is, en wat mediteren nu eigenlijk is.

Je apenbrein de baas met meditatieWe zijn van jongs af aan getraind om alles met het denken op te lossen, en nu leer je wat anders. Iedere keer als je in gedachten verzeild raakt, over het verleden of over de toekomst, moet je je er bewust van zijn dat je denkt. Om vervolgens je aandacht liefdevol, geduldig, maar wel resoluut terug te brengen naar het moment, naar het ‘nu’, naar je adem (of een ander meditatie-object).

Wéten is stap 1. Stap 2 is doen. Ga gewoon zitten. Weg van de theorie, weg van het denken. Zitten, om te beginnen elke dag een paar minuten.